tag:blogger.com,1999:blog-17103415187760754012011-04-21T18:51:40.296-07:00παρουσίαση βιβλίουsocratesantoniouhttp://www.blogger.com/profile/15512482812662432958noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-1710341518776075401.post-20027980926946160532008-07-04T04:44:00.000-07:002009-03-30T01:52:52.662-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ba2VAydfLec/SG4JbF1ZpkI/AAAAAAAAAAg/Tx28H1xcRVI/s1600-h/exofilo-teliko-mikri.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ba2VAydfLec/SG4JbF1ZpkI/AAAAAAAAAAg/Tx28H1xcRVI/s400/exofilo-teliko-mikri.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219119379196257858" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">3η ΧΙΛΙΑΔΑ<br /><br /></span></span></div><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><b><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:14;" ><span style="font-size:180%;">Όσα δεν θέλετε να ξέρετε για τους άντρες</span><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><b><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="letter-spacing: 1pt;">Μυθιστόρημα</span></b></span><b><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><b><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="font-size:130%;"><b><span style="letter-spacing: 1pt;">Συγγραφέας: Σωκράτης Αντωνίου<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><b><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><span style="font-size:130%;">Εκδόσεις Άγκυρα</span><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 36pt;" align="center"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ένα σατιρικό εγκώμιο στην αντρική ανωριμότητα. Ουσιαστικά μια έμμεση παραδοχή της γυναικείας υπεροχής.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="letter-spacing: 1pt;font-size:12;" ><span style="font-size:100%;">Ο αφηγητής, ένας τριανταπεντάρης εργένης, κάνει τον απολογισμό τής μέχρι τώρα ζωής του. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό προσπαθεί να εξιχνιάσει τους λόγους που δεν κατάφερε να στεριώσει σε καμία σχέση. Όλα όσα έχει κάνει του φαίνονται σωστά. Όλα όσα έκαναν εκείνες είναι ή άστοχα ή ακατανόητα. Αλλά, από τη στιγμή που αρχίζει να ψάχνεται, πέφτει διαρκώς σε τραγελαφικές αντιφάσεις. Κι όταν προσφεύγει στους φίλους και στις φίλες του, μήπως τον διαφωτίσουν, οι πρώτοι τον μπερδεύουν ακόμα περισσότερο και οι άλλες μοιάζουν να έχουν συνωμοτήσει μεταξύ τους με σκοπό να ενοχοποιήσουν, όχι μόνο τον ίδιο, αλλά συλλήβδην το αντρικό φύλο.</span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1710341518776075401-2002798092694616053?l=antresbook.blogspot.com' alt='' /></div>socratesantoniouhttp://www.blogger.com/profile/15512482812662432958noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1710341518776075401.post-64683262920018624102008-07-04T04:32:00.000-07:002008-07-09T02:12:33.777-07:00<p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 1cm; line-height: 150%;" align="center"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Και τώρα λίγη στατιστική<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Αποτελέσματα ερευνών αναφέρουν ότι το 90% των εφήβων αγοριών αυνανίζεται. Ψέματα. Απλώς το 10% δεν το ομολογεί ούτε ανώνυμα. Λένε ακόμα ότι το 70% των εφήβων κοριτσιών κάνει το ίδιο. Ψέματα, ψέματα, ψέματα. Το υπόλοιπο 30% ή δεν έχει καταλάβει ότι το έχει κάνει ή δεν το παραδέχεται ούτε ανώνυμα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Μια γνωστή μου αυνανιζόταν από οχτώ χρονών χωρίς χέρια κάθε φορά που έμπαινε σε ταξί. Φυσικά δεν ήξερε πώς λεγόταν αυτό που έκανε. Απλά αφηνόταν στις δονήσεις που μεταβίβαζε η ντιζελομηχανή στο κάθισμά της μέχρι που ερχόταν σε οργασμό. Εάν το ταξί έφτανε στον προορισμό του πριν προλάβει να ολοκληρώσει αρνούνταν να κατεβεί. Η μάνα της την τραβούσε, προσπαθούσε να την πείσει ότι έπρεπε επιτέλους να βγουν από το αυτοκίνητο, αλλά εκείνη παρέμενε αμετάπειστη. Ήταν σαν να της έκοβαν το παιχνίδι στη μέση. Κι όμως αυτό το κορίτσι έμαθε πώς ονομαζόταν η συγκεκριμένη συνήθειά της στα δεκαεφτά της χρόνια. Πώς λοιπόν θα συμπλήρωνε σωστά το ερωτηματολόγιο της έρευνας στα δεκαπέντε της;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Στην εφηβεία μου, είτε είχα κάποια σχέση είτε όχι, όλα περιστρέφονταν γύρω από το ¨κατά μόνας¨. Ιδού ένα τυπικό ημερίσιο πρόγραμμα:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >7:00 Ξύπνημα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >7:10 ¨Κατά μόνας¨ στο μπάνιο. Ο πατέρας μου απ’ έξω χτυπάει έξαλλος την πόρτα γιατί αργώ και πρέπει να ετοιμαστεί για να πάει στη δουλειά του.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >7:20 Πλούσιο πρωινό προς αναπλήρωση της χαμένης ενέργειας.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >7:30 Αναχώρηση για το σχολείο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >11:00 Μεγάλο διάλειμμα. ¨Κατά μόνας¨, μόνος ή με παρέα στις τουαλέτες των αγοριών. Όταν γίνεται με παρέα, διεξάγεται διαγωνισμός για το ποιος θα στείλει το σπέρμα του πιο μακριά. Άπαξ του έτους διεξάγεται και διαγωνισμός για το ποιος την έχει πιο μεγάλη. (Τη μεζούρα που χρησιμοποιούσαμε σε αυτές τις περιπτώσεις τη δανειζόμουν από το κουτάκι με τα ραφτικά της μάνας μου. Την επέστρεφα κρυφά χωρίς να την πλένω. Πού να ήξερε η κακομοίρα από πόσα χέρια είχε περάσει).<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >14:00 Επιστροφή στο σπίτι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >14:20 Γεύμα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >15:00 ¨Κατά μόνας¨ στο υπνοδωμάτιο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >15:15 Μεσημεριανή κατάκλιση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >16: 30 Ξύπνημα και διάβασμα για το σχολείο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >19:00 Φροντιστήριο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >21:00 Επιστροφή στο σπίτι. ¨Κατά μόνας¨ στην τουαλέτα με βοήθεια ειδικού περιοδικού. Κάθε φορά που βγαίνω απ’ το μπάνιο η μητέρα μου επισημαίνει ότι όποιος κάθεται πολύ ώρα στην τουαλέτα κινδυνεύει να πάθει δυσκοιλιότητα και αιμορροΐδες. Αξιομνημόνευτη αθωότητα!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >21:15 - 24:00 Τηλεόραση στο σαλόνι. Κυρίως ντοκιμαντέρ για το πώς αναπαράγονται τα ζώα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >24:00 - 1: 30. Πορνοταινία στη μικρή τηλεόραση του υπνοδωματίου μου. ¨Κατά μόνας¨ κατά τη διάρκεια της προβολής ή και μετά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >1:30 - 7:00 Νυχτερινή κατάκλιση. Ονειρώξεις. Ενύπνια εκσπερμάτωση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Οι καθηγητές μας προσπαθούσαν, άλλοι με περισσότερο φιλότιμο κι άλλοι με λιγότερο, να μας δημιουργήσουν ανησυχίες για τον αφοπλισμό, για τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας, να αφυπνίσουν το ενδιαφέρον μας για την οικολογία, για τη φιλανθρωπία, για την σημασία της ιστορίας και τους πολιτισμού μας, για τις θρησκευτικές αγωνίες του ανθρώπινου όντος, για τη φιλοσοφική αναζήτηση, για τη λογοτεχνία, για τα μαθηματικά. Ματαιοπονούσαν. Το έγραφε πάνω στο μέτωπό μας, το φώναζαν τα σπυράκια της ακμής στα μάγουλά μας, το μαρτυρούσαν τα ξαναμμένα πρόσωπά μας, τα χέρια μας που ήταν μονίμως κρυμμένα κάτω απ’ το θρανίο. Το μόνο που μας ενδιέφερε ήταν η διπλανή μαθήτρια, ο πόθος μας γι’ αυτήν και πώς, αν μας απέρριπτε, να τον σβήσουμε για λίγο επιδιδόμενοι στο ¨κατά μόνας¨.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ολόκληρη η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι η αισθητοποίηση της ματαιότητας. Χιλιάδες εργατώρες σοφών επιστημόνων, δαπάνη εκατομμυρίων για να εκδοθούν και να διανεμηθούν τα σχολικά βιβλία, αγώνας και δαπάνες για να διδαχθεί η εξεταστέα ύλη, τεστ, διαγωνίσματα, φροντιστήρια, ατελείωτο άγχος, απίστευτος κόπος για κάτι που δεν ενδιαφέρει κανένα. Το μόνο που απασχολεί το μυαλό του έφηβου αγοριού είναι το πώς θα βρει γκόμενα, πώς θα την πηδήξει, και πώς αυτή η νίκη θα συνδυαστεί με τη νίκη της ομάδας του την Κυριακή. Και το μόνο ηρεμιστικό μέσα σ’ αυτόν τον καθημερινό αγώνα είναι η καταφυγή στο ¨κατά μόνας¨.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Όταν ήμουν έφηβος είχα ακούσει από τον μπακάλη της γειτονιάς μου να λέει σε έναν πελάτη ότι η μαλακία κουφαίνει. Προς στιγμήν το πίστεψα. Ήδη μέχρι τα δεκατέσσερά μου είχα ξοδέψει αρκετό σπέρμα για να δημιουργηθεί ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος του Χάξλεϋ. Τρομοκρατημένος τηλεφώνησα αμέσως στον φίλο μου τον Μπάμπη για να το συζητήσουμε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >«Μα τι μαλακίες είναι αυτές που μου λες, ρε μαλάκα; Αν ήταν αλήθεια αυτό, τώρα θα ήμασταν ο κουφός πλανήτης και όχι απλά ο μαλακισμένος πλανήτης».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ο Μπάμπης ήδη από τότε ήταν σπουδαίος θεωρητικός. Ανέπτυξε ένα μακροσκελές λογύδριο για τα πλεονεκτήματα του ¨κατά μόνας¨ που ομολογώ ότι με εξέπληξε. Πέραν των άλλων μου είπε και τα εξής: «Η γυναίκα μπορεί να σε κερατώσει, μπορεί μια μέρα να μην έχει όρεξη για έρωτα, μπορεί να μείνει έγκυος. Η παλάμη σου ποτέ. Και σε αντίθεση με το σεξ, εδώ βλέπεις αμέσως το αποτέλεσμα του κόπου σου. Δεν είναι και μικρό πράγμα». Προσωρινά με καθησύχασε αρκετά. Αληθινός φίλος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ωστόσο κάτι βαθιά μέσα μου μου έλεγε ότι ήμουν δυστυχής. Δεν μπορούσα να εξακριβώσω από πού ερχόταν εκείνη η φωνή. Ίσως από τα βάθη του </span><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" lang="EN-US" >DNA</span><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" lang="EN-US" > </span><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >μου, από το απώτερο παρελθόν της ανθρώπινης ιστορίας. «Ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται αυτή η συνήθεια να σου προσφέρει το αίσθημα χαράς, δημιουργικότητας και διακινδύνευσης που χαρίζει η ανθρώπινη συντροφιά», ήταν σαν να μου έλεγε. Κι εγώ πάλευα μετά μανίας να τη φιμώσω. Όμως ειδικά από κάποια ηλικία και μετά, η ενοχή που ακολουθούσε πάντα αυτή την πράξη προοδευτικά γινόταν όλο και πιο ασφυκτική. Όχι από την ιδέα ότι διέπραττα κάτι το κολάσιμο, αλλά από την έντονη αίσθηση ότι καταβρόχθιζα ολομόναχος ένα πολύ ποιοτικό γεύμα, ενώ του άξιζε να το απολαύσω αργά και με παρέα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">….</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Κάτι που δεν μπόρεσα να καταλάβω ποτέ ήταν το γιατί κάποια θρησκευτικά δόγματα ή αιρέσεις το θεωρούν αμάρτημα. Έχουν βέβαια τα επιχειρήματά τους όμως ποτέ δεν κατάφεραν να με πείσουν. Λένε για παράδειγμα ότι ξοδεύεις απερίσκεπτα την πηγή της ζωής και εξαντλείς τον οργανισμό σου που είναι δώρο και ναός του Αγίου Πνεύματος. Εντάξει, τότε γιατί δεν ποινικοποίησαν και τη σκληρή δουλειά; Αν δουλεύεις πολύ, παθαίνεις υπερκόπωση. Τότε είναι που πραγματικά φθείρεις το σώμα σου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ένα άλλο επιχείρημα λέει ότι το κατά μόνας είναι αμαρτία επειδή ξοδεύεις την ερωτική σου ενέργεια όχι σε συνάντηση με ένα πρόσωπο, αλλά ατομιστικά. Ωραία, συμφωνώ. Βρείτε μου γυναίκα κι εγώ δεν πρόκειται να το ξανακάνω ποτέ. Φυλάω σταυρό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Καλά, με τον πόνο μου παίζετε;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Είμαι δεκαπέντε χρονών. Διανύουμε τις πρώτες ημέρες της Άνοιξης. Ο ήλιος μπαίνει θριαμβευτικά απ’ τα ανοιχτά παράθυρα. Έξω στο δασάκι του προαυλίου τραγουδούν ξέφρενα τα πουλιά. Οι μυρωδιές της φύσης έχουν ξεμυαλίσει τους πάντες. Η φιλόλογος πρέπει να διδάξει Ελύτη. Έπειτα από δεκάλεπτη αναμονή για να γίνει επιτέλους ησυχία τα παιδιά έχουν καθίσει στα θρανία τους. Προηγουμένως έχει τιμωρηθεί ένας μαθητής επειδή χούφτωσε τα στήθια μιας συμμαθήτριάς του μπροστά σε όλους. Η φιλόλογος τον έχει στείλει να καθίσει μόνος στο διάδρομο. Το μάθημα αρχίζει. Στις πίσω σειρές εντοπίζεται ένας μαθητής να χαϊδεύει τα μακριά μαλλιά της συμμαθήτριάς του που κάθεται στο μπροστινό του θρανίο. Εκείνη δεν έχει καταλάβει απολύτως τίποτα. Το άλλο του χέρι βρίσκεται εμπλοκή κάτω από το θρανίο του. Είναι απασχολημένο με κάτι. Μήπως τακτοποιεί τα βιβλία του; Μήπως στέλνει μηνύματα με το κινητό του; Ξέχασα. Τα κινητά δεν έχουν εφευρεθεί ακόμα. Ελάτε τώρα... Ξέρουμε πολύ καλά τι κάνει. Φαίνεται ξεκάθαρα στο πρόσωπό του. Είναι κατακόκκινο και αποχαυνωμένο. Η καθηγήτρια αγνοεί το γεγονός ή προσποιείται πως το αγνοεί. Τουλάχιστον για λίγο. Όμως όσο κι αν το θέλεις δεν γίνεται να διδάξεις Ελύτη κάτω από αυτές τις συνθήκες. Κάτι πρέπει να κάνει. Πηγαίνει διακριτικά και στέκεται πάνω απ’ το μαθητή. Εκείνος τραβάει το χέρι του από τα μαλλιά της συμμαθήτριάς του όμως το άλλο συνεχίζει απτόητο. Η καθηγήτρια τον ακουμπάει απαλά στον ώμο, συνεχίζοντας να παραδίδει μάθημα. Εκείνος αντί να συνετιστεί, συνεχίζει με μεγαλύτερη ένταση και επιτέλους ολοκληρώνει. Η καθηγήτρια βγαίνει τρέχοντας στο διάδρομο για να κλάψει ανενόχλητη. Εκεί ανακαλύπτει ότι ο μαθητής που είχε πετάξει νωρίτερα έξω απουσιάζει. Στέλνει δύο μαθητές να τον βρουν. Αργούν αλλά τον φέρνουν πίσω. Και οι τρεις δείχνουν πολύ εξαντλημένοι. Σχεδόν σέρνονται. Μοιάζουν σαν να έχουν σκάψει ένα χωράφι. Γιατί άργησαν; Πού ήταν τελικά ο απών; «Μα φυσικά στις τουαλέτες, κυρία». «Και τι έκανες εκεί παιδί μου;» «Μα τι κάνουνε στις τουαλέτες κυρία;» «Κάθισε έξω και μην το ξανακουνήσεις χωρίς την άδειά μου».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Μην πάει ο νους σας στο πονηρό. Το παιδί απλώς πήγε να τραβήξει μια μαλακία. Το ίδιο και εκείνοι που στάλθηκαν για να τον φέρουν πίσω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Πρόταση προς τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων: Να αφαιρεθούν από τις σχολικές τουαλέτες των αγοριών οι περισσότερες λεκάνες και οι περισσότεροι νιπτήρες. Έτσι θα εξοικονομηθεί χρήμα και χώρος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Σεμνή πρόταση προς το Υπουργείο Παιδείας: Όλη η δευτεροβάθμια εκπαίδευση πρέπει να καταργηθεί ως περιττή και οικονομικά ασύμφορη για την πολιτεία. Βρείτε γυναίκες σ’ αυτά τα αγόρια, βρείτε άντρες σ’ αυτά τα κορίτσια κι όλοι θα ηρεμήσουν ως δια μαγείας. Η παραβατικότητα και οι αυτοκτονίες των ανηλίκων θα εκλείψουν. Μπροστά σε ένα τέτοιο θαύμα πιστεύω ότι η γνώση μπορεί να περιμένει. Ας ξαναρχίσουν το σχολείο στα δεκαεννέα τους. Δεν χάθηκε δα και ο κόσμος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Δεκαέξι χρονών. Ο Θεολόγος μας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, οργανώνει ημέρα εξομολόγησης και εκκλησιασμού. Όσοι μαθητές επιθυμούν να εξομολογηθούν πρέπει να το δηλώσουν προηγουμένως στον απουσιολόγο. Δηλώνουν τα ονόματά τους σχεδόν όλοι οι ορθόδοξοι, οι οποίοι την εποχή εκείνη αγγίζουν το 99,9%. Ο ιερέας θα τους εξομολογήσει πριν τη λειτουργία. Όμως τα παιδιά είναι πολλά κι έτσι αποφασίζει να τα δεχτεί ανά δεκάδες. Έχει προετοιμάσει τις ερωτήσεις του και είναι για όλους οι ίδιες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >α. Είστε καλά παιδιά;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Απάντηση. (Όλοι μαζί): «Ναιιιιιιιιιιιιιιιιι»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >β. Το πουλάκι σας το παίζετε;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >(Όλοι μαζί) «Όχιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Μόνο μια φωνή ακούγεται παράταιρα. «Ναιιιιιιιιιιιιιι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ο ιερέας την αγνοεί.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >«Εντάξει, μπορείτε στο τέλος της λειτουργίας να κοινωνήσετε». Σηκώνεται και τους διαβάζει την ευχή.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Ο υπεύθυνος της παραφωνίας δεν ωθήθηκε από κάποια ξαφνική κρίση τόλμης. Απλά δεν πίστευε ότι έκανε κάτι το επιλήψιμο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Βγαίνοντας απορούσα: Δεν είναι αμάρτημα να πλακώνεις στο ξύλο τους συμμαθητές σου και να τους ξαφρίζεις το χαρτζιλίκι; Δεν είναι αμάρτημα να μην προσφέρεις το περίσσευμα των χρημάτων σου στο φτωχό σου συμμαθητή; Δεν είναι αμάρτημα να βάζεις πινέζες στην καρέκλα του καθηγητή; Δεν είναι αμάρτημα όταν νικάει η δική σου ομάδα στο μπάσκετ να κάνεις επί δέκα λεπτά κωλοδάχτυλο από μακριά στους υποστηρικτές των αντιπάλων φωνάζοντας αγριεμένος: «Σας σκίσαμε κότες»; Δεν είναι αμάρτημα να φέρνεις την καθηγήτριά σου σε κατάσταση υστερίας; Κι αν είναι, γιατί ο παπάς δεν τα ρώτησε όλα αυτά; Το πουλί μας τον μάρανε;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Αργότερα στο σπίτι ξεψάχνισα την Αγία Γραφή της μητέρας μου. Πουθενά δεν βρήκα σχετική αναφορά. Αντίθετα βρήκα πλήθος αναφορών για τη φιλαργυρία, για την αδικία κατά των φτωχών, για τον εγωισμό, για την αχαριστία, για τη σιμωνία (δηλαδή να πληρώνεσαι για να τελέσεις μυστήρια) και για ένα σωρό άλλα αμαρτήματα. Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είτε οι σημερινοί χριστιανοί τα είχαν χαμένα ή εγώ ήμουν εντελώς ανίκανος να βρω το σχετικό χωρίο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="line-height: 150%; letter-spacing: 1pt;font-size:100%;" >Τώρα θέλετε να σας πω τι με δίδαξε η ομαδική εξομολόγηση και ο σχολικός εκκλησιασμός; Ιδού: Επειδή ο Χριστός σε μερικά πράγματα μάλλον δεν ήξερε πού πάνε τα τέσσερα, έπρεπε οι μεταγενέστεροι να τον συμπληρώσουν.</span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm; line-height: 150%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">...<br /><br /><br /></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Πού είναι τα πράγματά μου;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Όταν η Ελίζα μου έδωσε τα παπούτσια στο χέρι κυριολεκτικά έπεσα απ’ τα σύννεφα. Χωρίς να έχω καμιά διάθεση να περιαυτολογήσω, θα ξαναθυμίσω ότι και ωραίος ήμουν και ευκατάστατος και πιστός. Οπότε ανέκυψε το κρίσιμο ερώτημα: Τι διάολο την έπιασε ξαφνικά;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Για καιρό πίστευα ότι μάλλον κάποιος τύπος θα την είχε ξεμυαλίσει. Ειδικά αφού δεν μου έδωσε καμιά εξήγηση για το χωρισμό μας. Όταν όμως, έξι ολόκληρους μήνες μετά, η Πωλίνα μου είπε ότι η Ελίζα δεν είχε ακόμα κάνει κάποια σχέση, έπεσα απ’ τα σύννεφα για δεύτερη φορά. Διότι τόσον καιρό εγώ είχα γευτεί στο έπακρο την ηδονή να την κατηγορώ ως άπιστη και καριόλα. Είναι πολύ απολαυστικό μερικές φορές να το παίζεις θύμα. Πάντα φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από σένα. Το φωτοστέφανό σου διαρκώς πλαταίνει. Όταν όμως η Πωλίνα μου μετέφερε την παραπάνω πληροφορία αισθάνθηκα σαν κάποιος να μου το έβγαλε απ’ την πρίζα. Το κεφάλι μου βυθίστηκε ξαφνικά στα σκοτάδια. Αν δεν με χώρισε για κάποιον άλλο, τότε γιατί; Και μάλιστα γιατί τόσο βίαια;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Όπως συνήθως πήγα να το συζητήσω με τον Μπάμπη. Βγήκαμε για μπύρες και του έθεσα τον προβληματισμό μου. Ο φίλος μου για άλλη μια φορά άνοιξε το θεωρητικό του οπλοστάσιο: «Τι να σου πω; Δεν έχεις ακούσει που λένε για την ψυχή της γυναίκας, ότι είναι μια άβυσσος; Έχεις δει ποτέ γυναίκα σε ισορροπία; Από τα δώδεκα δεκατρία, που τους έρχεται η πρώτη περίοδος, ζουν μέσα στο χάος. Ο κόσμος γυρίζει ανάποδα. Από εκεί και πέρα, το λιγότερο για δέκα μέρες το μήνα είναι ορμονικά διαταραγμένες. Πρώτα η ωορρηξία, έπειτα η έμμηνος ρήση. Και πες ότι αυτό κάποτε το συνηθίζουν. Όταν γκαστρωθούν ζουν μες στο άγχος και τις φοβίες. Η περίοδος σταματάει. Άλλη ορμονική ανωμαλία εκεί. Έτσι και γεννήσουν, έχουν τάσεις αυτοκτονίας, σκέφτονται παρανοϊκά, όλα τους φταίνε. Αυτό κρατάει περίπου τρία χρόνια. Καπάκι έρχεται το δεύτερο παιδί και πριν βρουν κάποια στοιχειώδη ισορροπία ξαναγυρίζουν στον Άδη. Αργότερα περνάνε κλιμακτήριο. Εκεί να δεις. Βάλε πέντε έξι χρόνια διαταραχής. Πόσο μας κάνουν όλα μαζί;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δηλαδή τις δικαιολογείς».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν τις δικαιολογώ. Απλά λέω ότι το να συζείς με μια γυναίκα είναι φοβερά ριψοκίνδυνο. Σαν να κατοικείς κοντά σ’ ένα ενεργό ηφαίστειο. Δεν ξέρεις πότε θα εκραγεί».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Ίσως ο Μπάμπης να τα έλεγε καλά, αλλά εγώ δεν πήρα απάντηση στο ερώτημά μου. Έτσι αποφάσισα να απευθυνθώ στις λιγοστές φίλες μου. Δηλαδή σ’ αυτές που μου είχε κληροδοτήσει η Ελίζα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Η Μπία με ρώτησε αναλυτικά πώς ήταν η καθημερινή μας ζωή.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ήσυχα», της είπα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δηλαδή πόσο ήσυχα; Κάπως σαν νεκροταφείο ας πούμε;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ήσυχα, ρε παιδί μου. Καλά. Μια χαρά περνάγαμε».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Την έβγαζες έξω για φαΐ;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τα σαββατοκύριακα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Κάνατε έρωτα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τα σαββατοκύριακα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πηγαίνατε σινεμά;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τα σαββατοκύριακα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πηγαίνατε στη θάλασσα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τα σαββατοκύριακα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Κάνατε εκδρομές;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τα σαββατοκύριακα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Αμάν, ρε φίλε, τις καθημερινές τι κάνατε; Βάζατε τη σχέση σας στην κατάψυξη μέχρι το επόμενο σαββατοκύριακο;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Έμεινα και την κοιτούσα με ανοιχτό το στόμα. Η Ελίζα ποτέ δεν μου παραπονέθηκε σχετικά. Τις καθημερινές δούλευα σαν τρελός απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ. Όταν ερχόμουν στο σπίτι ήμουν κομμάτια. Άντε να κάνεις ένα μπάνιο, άντε να βάλεις μια μπουκιά στο στόμα σου, άντε να διαβάσεις λίγο την εφημερίδα, άντε να δεις τις ειδήσεις... πάει, πήγε δώδεκα. Έπρεπε να κοιμηθώ και λίγο, πώς θα πήγαινα πάλι στη δουλειά την άλλη μέρα; Στο κάτω κάτω κι εκείνη δούλευε. Ήμασταν τώρα για μεταμεσονύκτια γλέντια;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ποτέ δεν μου παραπονέθηκε ότι ήθελε να κάνουμε κάτι άλλο τις καθημερινές».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πού ξέρεις; Μπορεί να περίμενε να το σκεφτείς μόνος σου».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Η Μπία είχε αρχίσει να γίνεται πολύ επιθετική. Για όλα είχε έτοιμη μια απάντηση. Προσπάθησα να μην το πάρω προσωπικά. Ο φίλος της δούλευε σε μια διαφημιστική εταιρία και μονίμως βλεπόντουσαν μετά τις έντεκα το βράδυ. Μάλλον έβγαζε δικά της απωθημένα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Να σε ρωτήσω κάτι άλλο; Στο σπίτι που είχατε μαζί έκανες καμιά δουλειά;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Σαν τι δηλαδή;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δουλειά, ρε παιδί μου. Να σηκώσεις το ρημάδι να μαζέψεις κάτι... Κανά ποτήρι, κανά σκουπιδάκι, τίποτα κάλτσες απ’ το πάτωμα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Προσπάθησα να σκεφτώ. Δεν θυμόμουν. Αλλά τι σημασία είχε αυτό; Μα τι μου έλεγε τώρα; Εγώ ερχόμουν στις οχτώ το βράδυ. Τι δουλειές και κουραφέξαλα μου τσαμπούναγε;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όταν τρώγαμε μάζευα το πιάτο μου», είπα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Άλλο, άλλο;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Σαν τι άλλο;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Άλλαζες σακούλα στο καλαθάκι του μπάνιου;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Άλλαζες σεντόνια όταν βρώμιζαν;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Έστρωνες τραπέζι πριν το φαγητό;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Στρωνόταν μόνο του;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν το σκέφτηκα ποτέ. Λες να το έστρωνε η Ελίζα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν ξέρω. Εσύ πού ήσουν;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Συνήθως, πριν φάμε, έβλεπα τηλεόραση. Κάποια στιγμή μου φώναζε απ’ την κουζίνα. ¨Έλα αγάπη μου, τρώμε¨. Σηκωνόμουν και πήγαινα. Δεν θυμάμαι αν έστρωνε τραπέζι. Τι εννοείς όταν λες έστρωνε τραπέζι;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Με κοίταξε με απαξίωση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τραπεζομάντιλο, χαρτοπετσέτες, μαχαιροπίρουνα, υπήρχαν στο τραπέζι; Πιάτα γεμάτα με φαγητό;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ε, φυσικά».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Τα νεύρα της είχαν φουντώσει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όταν άλλαζες ρούχα πού τα άφηνες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πάνω σε μια καρέκλα στο υπνοδωμάτιο».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Σ’ αυτή τη φάση με μούντζωσε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πάρ’ τα τώρα, να μη στα χρωστάω. Όταν άλλαζες κάλτσες, τις παλιές τι τις έκανες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Τις άφηνα στο πάτωμα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Μετά περπατούσαν κι έμπαιναν στο πλυντήριο μόνες τους;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν ξέρω. Μα, με κάλτσες θα ασχολούμαστε τώρα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Έλα, μωρέ, κάνε μια μικρή εξαίρεση. Θέλω να μάθω. Πάντως οι κάλτσες με κάποιο θαυμαστό τρόπο έφταναν τελικά μέχρι το πλυντήριο».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Μάλλον ναι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Οι βολβοί των ματιών της είχαν αρχίσει να διογκώνονται επικίνδυνα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πάμε τώρα ξανά στο μπάνιο», μου είπε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Και δεν πάμε;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όταν τέλειωνε το χαρτί τι έκανες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Το άλλαζα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ω!!!», έκανε με θαυμασμό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όταν τέλειωνες με το ντους, μάζευες τις τρίχες απ’ την μπανιέρα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι, θα έπρεπε;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Στοπ. Εγώ κάνω τις ερωτήσεις. Καθάριζες τις πιτσιλιές απ’ το πάτωμα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι. Μπορούσαν να στεγνώσουν και μόνες τους».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Άλλαζες πετσέτα όταν λερωνόταν η παλιά;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν ήξερα πού τις είχε».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πού τις βάζουν τις πετσέτες, ρε φίλε; Στο πλυντήριο πιάτων;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Δεν έχω ιδέα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πάμε τώρα στο υπόλοιπο σπίτι. Έβαλες ποτέ ηλεκτρική σκούπα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Σφουγγάρισες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πότισες ποτέ τις γλάστρες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Έπλυνες ποτέ τη βεράντα;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Όχι».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Της μαγείρεψες ποτέ;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Πού να βρεθεί χρόνος για τέτοια;», ρώτησα απορημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Σηκώθηκε απότομα από τη θέση της.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Κι έμεινε δύο χρόνια μαζί σου;» ούρλιαξε σαν δαιμονισμένη.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Γιατί, πού είναι το πρόβλημα;» ρώτησα. Δεν καταλάβαινα τι την είχε πιάσει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Τα μάτια της έβγαζαν φλόγες. Πήγε κάτι να πει. Το μετάνιωσε. Σηκώθηκε κι έφυγε. Έκανε να μου ξαναμιλήσει δύο μήνες. Δεν τις καταλαβαίνω τις ταχύτητες που αλλάζουν οι γυναίκες. Πραγματικά, δεν τις καταλαβαίνω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Η Τασούλα προσπάθησε να φωτίσει μια άλλη πλευρά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ξέρεις πού είναι οι γραβάτες σου;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Φυσικά».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ωραία. Πες μου τώρα κάτι. Όταν ντυνόσουν για να πας στη δουλειά σου, ρωτούσες την Ελίζα, ¨Πού είναι η γραβάτα μου;¨»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">Τελικά γνώριζε πολλές λεπτομέρειες από την καθημερινή μας ζωή. Νομίζω ότι η Ελίζα της είχε μιλήσει. Δεν εξηγείται αλλιώς.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Ναι, συνήθως τη ρωτούσα».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Γιατί; Αφού ήξερες πού τις είχες».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Επειδή ενώ ήξερα πού ήταν, ποτέ δεν τις έβρισκα. Έχω πολλές. Έψαχνα, έψαχνα, και ποτέ δεν έβρισκα αυτή που ήθελα. Η Ελίζα είχε πάντα ένα μαγικό τρόπο να τις βρίσκει αμέσως».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Μήπως βαριόσουν να ψάξεις υπομονετικά;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Μπορεί να είναι κι αυτό. Δεν το είχα σκεφτεί».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 1cm;"><span style="font-size:100%;">«Στο σούπερ μάρκετ πήγαινες;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">«Πού να προλάβω; Όταν γύριζα σπίτι τα μαγαζιά είχαν κλείσει».<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">«Τουλάχιστον, όταν κάτι τελείωνε στα χέρια σου, το σημείωνες στη λίστα με τα ψώνια;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">«Κρατούσε η Ελίζα λίστα με ψώνια;»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">Η Τασούλα κάτι πρέπει να ήξερε σχετικά γιατί όταν της έκανα αυτή την ερώτηση έπιασε με τα χέρια το κεφάλι της και μονολόγησε:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">«Ω, Θεέ μου!!!»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">Στ’ αλήθεια, δεν μπορώ να τις καταλάβω. Θέλουν τόσα πολλά από μας;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">Αργότερα θυμήθηκα ότι η Ελίζα μερικές φορές μου είχε πει διακριτικά ότι χρειαζόταν λίγη βοήθεια με το σπίτι. Όταν τη ρώτησα τι ακριβώς εννοούσε, με κοίταξε περίεργα σαν να με έβλεπε για πρώτη φορά και βγήκε χολωμένη απ’ το δωμάτιο. Τότε σκέφτηκα ότι μάλλον κάτι είχε πάει στραβά εκείνη τη μέρα στη δουλειά της και δεν το συνέχισα. Κάτι τέτοιες αντιδράσεις δεν πρέπει να τις σκαλίζει κανείς. Καλύτερα να περιμένει να περάσει η μπόρα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">Τώρα οι φίλες της, και από σπόντα φίλες μου, άφηναν να εννοηθεί ότι όλα αυτά τα χρόνια που συζούσαμε η Ελίζα είχε μαζέψει ένα σωρό παράπονα, για να μην πω είχε αφήσει ένα σωρό ασημαντότητες να της χαλάσουν τη διάθεση απέναντί μου. Και ρωτάω: Αξίζει να χωρίζουν οι άνθρωποι για τέτοιες μαλακίες;<o:p></o:p></span></p> <span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1710341518776075401-6468326292001862410?l=antresbook.blogspot.com' alt='' /></div>socratesantoniouhttp://www.blogger.com/profile/15512482812662432958noreply@blogger.com7